Το αρχαιολογικό μουσείο Δελφών παρουσιάζει από 10.7.2017 έως και 10.9.2017 έκθεση του Θεόδωρου Παπαγιάννη, σημαντικού έλληνα γλύπτη, ομότιμου καθηγητή της ΑΣΚΤ. Όπως σημειώνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης «Οι Δελφοί είναι μέσα στην καρδιά μου.   Πολλά είχα στο μυαλό μου όταν μου ζήτησαν να κάνω μια έκθεση εκεί. Να πήγαινα μια σειρά μεγάλων έργων μου επηρεασμένων από την αρχαιότητα; Είχε νόημα; Τι να αντιπαραβάλεις μπρος σε αυτά τα αριστουργήματα; … Από τη νεότητά μου θαύμαζα αυτό τον τόπο για την τέχνη του, όπως άλλωστε όλος ο κόσμος. Εκεί κατέφευγα μόνος ή με τους σπουδαστές μου να ανανεώσουμε το βλέμμα μας, να αντλήσουμε κουράγιο, να αναβαπτιστούμε. Εκεί σχεδιάζαμε με τις ώρες και αντλούσαμε χρήσιμα συμπεράσματα, γινόμασταν πιο πλούσιοι σε γνώση για την τέχνη»

Τα έργα που θα εκτεθούν εμπνέονται από τους δελφικούς χρησμούς και τη συμβολική αξία του ομφαλού, καθώς επίσης από  την  τραγικότητα της  σύγχρονης πραγματικότητας. «Σε κάποιες συνθέσεις ένα πλήθος μαζεύεται γύρω από τον ομφαλό, είναι ανθρώπινες φιγούρες σε στάση ικεσίας άλλες με μωρά στην αγκαλιά ζητώντας χρησμό. Θέλουν να μάθουν, πόσο θα κρατήσει ακόμη η κρίση!!! Πότε θα ανακάμψει ο τόπος; Ποιο το μέλλον των παιδιών τους; Πιο εκεί και μια άλλη σύνθεση με τους πρόσφυγες που έρχονται στους Δελφούς να μάθουν ˙ πότε θα τελειώσουν τα βάσανά τους; Έχει τέρμα το δράμα τους; Θα βελτιωθεί κάποτε η ζωή τους; Παραπέρα μια θυσία στο ναό της Αθηνάς Προναίας για ένα καλό χρησμό. Και πιο κει είναι οι βοσκοί, είδος πλέον εν ανεπαρκεία και στον Παρνασσό ακόμα, που αναρωτιούνται  θα επιζήσουν τα ζωντανά; Θα μπορούν να τους θρέψουν; Τι θα γίνει με την κλιματική αλλαγή; Να τα πουλήσουν και να ζήσουν από τον τουρισμό;  Τέτοια και άλλα υπαρξιακά προβλήματα αναζητούν ακόμα, όπως πιθανόν στην Αρχαιότητα απ’ την Πυθία. Και δεν ξέρω αν τελικά θα πάρουν απάντηση…»

Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδος