Κυκλοφόρησε στην Άμφισσα ένα βιβλίο για να σκαλίσει  θύμισες Στεροελλαδίτικης προόδου του πρόσφατου παρελθόντος

Του Λάμπρου Ρόδη 

Τον συγγραφέα του τον γνωρίζω ελάχιστα, περισσότερο μέσα από τα social media και τα εύστοχα (δεν θα το κρύψω) σχόλιά του για την τρέχουσα καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας. Κι` από αυτά, για να είμαι εντελώς ειλικρινής, τον … ακολούθησα, έως ότου διεπίστωσα πως όντως … γράφει! Κι` ανάμεσά σ` αυτά τα εύστοχα (θα επαναλάβω), ήρθε κι αυτό: «Με ανοικτές ακόμη τις πληγές:  Ένα οδοιπορικό στην Άμφισσα της δεκαετίας του 1950», ο τίτλος και κι ένα καλαίσθητο εξώφυλλο, που μου τράβηξαν την προσοχή σε μια πρόσφατη ανάρτησή του, μια αναφορά στην πρώτη έκδοση του Σαλωνίτη συγγραφέα κ. Ευάγγελου Παπούλια, την οποία σας παρουσιάζουμε.

 

Οι άνθρωποι σαν τον κ. Ευάγγελο Παπούλια, συνταξιούχος πλέον τραπεζικός υπάλληλος, δεν θα μπορούσαν να μην … γράψουν κάτι ενδιαφέρον!

Φαίνεται ότι «το χουν». Είτε τους βλέπεις να παίρνουν το λόγο δημόσια,

είτε να γράφουν μέσα από τη σελίδα τους στο fb.

Έχουν αγωνίες, έχουν θυμό, έχουν άποψη, έχουν αντανακλαστικά γι` αυτά που γίνονται δίπλα τους αλλά και γι αυτά που δεν γίνονται. Και θέλουν να το εξωτερικεύσουν πάση θυσία.

Εξ` ου και το πρόσφατο σύγγραμμά του, που είχε την καλοσύνη να μας στείλει για να παρουσιαστεί μέσα από τις σελίδας μας.

Με τον ρεαλιστικό τίτλο «Με ανοικτές ακόμη τις πληγές:

Ένα οδοιπορικό στην Άμφισσα της δεκαετίας του 1950», ο συγγραφέας του μας … γυρίζει εκεί όπου αναφέρεται, δηλαδή στην δεκαετία του ` 50, αμέσως μετά από δύο πολέμους, έναν με τους Ιταλογερμανούς και ένα μεταξύ μας και στις 120 περίπου σελίδες τους μας περιγράφει αυτά που σε λίγα χρόνια θα ακούγονται ως … «παραμύθια» ή καλύτερα, εκείνα που θα εμπλουτίσουν ως πηγές  την καταγραφή της σύγχρονης ιστορίας της περιοχής μας.

Ωστόσο, ο κ. Παπούλιας δεν προσθέτει ίχνος «χρυσόσκονης» στις … δικές ιστορίες του, που βγαίνουν μέσα από τις προσωπικές θύμισες και την προσωπική του έρευνά.

Μας μιλά – αντίθετα – μ` ένα γραπτό λόγο που ρέει ως πηγαίο διήγημα –  για ένα πραγματικό κόσμο, για ανθρώπους της διπλανής πόρτας, που έζησαν στην Άμφισσα και δημιούργησαν χάρις στην όρεξή τους για ζωή, την εφευρετικότητά τους, τα χαρίσματά τους, την αγάπη τους για τις τέχνες.

Ακόμη, μας φανερώνει και μια πραγματικότητα που ξεχάσαμε ή θέλαμε να ξεχάσουμε στις επόμενες δεκαετίες, πως «τα οικονομικά θαύματα» δεν γίνονται με «κούφια προγράμματα» και «πλασματικά τιμολόγια», αλλά μέσα από πολύ προσωπική εργασία, αγάπη για το αντικείμενό σου και διάθεση για δημιουργία.

Το βιβλίο του κ. Παπούλια – που για μένα πρέπει να διαβάσει κάθε Αμφισιώτης τουλάχιστον – εμπλουτίζεται και με (περιορισμένο είναι η αλήθεια ) φωτογραφικό υλικό, ικανό όμως να μας ταξιδέψει και αυτό , σ` εκείνα τα τόσο δημιουργικά χρόνια, των παππούδων μας πια σήμερα.

Επιπλέον, η παρουσίαση αυτή του βιβλίου αυτή την εποχή,  έρχεται να «διδάξει» και πολλά ακόμη πολιτικά μηνύματα, χωρίς να είναι όμως αυτός ο στόχος του συγγραφέα του, αλλά μέσα από τους συνειρμούς που σίγουρα βγαίνουν από την ανάγνωσή σου, αυτό επιτυγχάνεται σε πολλά του σημεία, έως ότου να συμφωνείς απόλυτα μαζί του.

Όπως άλλωστε ο ίδιος πολύ εύστοχα αναφέρει, «όλες αυτές τις γενιές των δημιουργικών Ελλήνων, φρόντισε η μεταπολίτευση έως σήμερα να τους καταστήσει «λούζερ» μιας αποτυχημένης πολιτικής διακυβέρνησης».

Μ` άλλα λόγια, το μήνυμα του βιβλίου είναι: «Δουλειά και μη φοβάστε τίποτα, όπως ΕΚΕΙΝΟΙ οι καταπληκτικοί άνθρωποι του 1950!».

Να το αναζητήσετε και να το διαβάσετε!

 

*Ο κ. Ευάγγελος Παπούλιας, συνταξιούχος Τραπεζικός, γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1949. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Εργάστηκε επί 8 χρόνια ως Διευθυντικό Στέλεχος στην ΑΕΜ «Βωξίται Παρνασσού» και σε ελεγκτικές και Διευθυντικές θέσεις της Αγροτικής Τράπεζας. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες άρθρα στον τοπικό τύπο της Άμφισσας με κοινωνικό, πολιτικό και τοπικό ενδιαφέρον. Ζει στην Άμφισσα με κύρια ασχολία την καλλιέργεια της ελιάς. Το βιβλίο του «Με ανοικτές ακόμη τις πληγές:  Ένα οδοιπορικό στην Άμφισσα της δεκαετίας του 1950» Θα το βρείτε στο βιβλιοπωλείο «ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ» στην Άμφισσα.